Ten a serena o canto,
i a serpe o alento;
o lago ten a onda,
Dios ten o inferno.
Ti tes abondoco
que tes escondido
neses teus ollos.
O trono dos monarcas,
do sabio os trunfos,
a groria do poeta,
o ouro do mundo:
Dera eso todo,
por sólo unha mirada
deses teus ollos.
Buscan os pitorreises
pra faguer niño,
a herba santa que nace
veira dos ríos.
Eu busco sólo
unha mirada meiga
deses teus ollos.
Cando se pon a lúa
tras dos penedos,
choran as estreliñas
todas do ceo.
Tamén eu choro
cando non me alumean
eses teus ollos.
TEN A SERENA O CANTO
(Manuel Curros Enríquez)
(Manuel Curros Enríquez)
2 comentaris:
No recordava aquest poeta, no recordava aquest poema, no em recordo del Gallec xD. PUELLALAAAAAA
eeiiii
la cigronet contraataca.
cagun la puta ger pq carai jo no puc entrar aqui?!?!? per un cop que hi vull escriure!!!
b res nois, parlem aquesta tarda i dma....avure si podeu vnir al final!
us stimo moltissim
Publica un comentari a l'entrada